เรื่องเล่าจากในวัง

posted on 21 Dec 2007 09:24 by kaewkanitt in story

มีเรื่องที่จะเล่าให้ฟังอยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง
> เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก
> เมื่อพระเทพทรงเสด็จไปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ
> และได้ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนในตลาดสด
> และถามความเป็นอยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด
> แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา
> ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถามว่า
>ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ"
> แม่ค้าตอบว่า"ที่สวรรคตแล้วกิโลละ40 บาท
> และที่เสด็จไปเสด็จมากิโลละ80 บาทจ๊ะ"
> เหตุการณ์นี้
>ทำให้ข้าราชบริพาลที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน

>> >>>>>>----------------------------------------------------------
>> >>>
>อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง

>ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูลที่คล่องแคล่วและ
> ใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
>เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้
> จึงมีคำกราบทูลว่า"ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่า
>บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้าข้า.."
>มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน
> ก็ทรงตรัสถามว่าเป็นนกอะไรและมีกี่ตัว..
> พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า
> มีทั้งหมดสามตัวพระมเหสีมันบินหนีไป
> ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว
>> >>>
> ตัวหนึ่งที่ยังเล็กตรัสอ้อแอ้อยู่เลย
> และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว"
> เรื่องนี้ดร.สุเมธ
>> >>> เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง
>> >>> >>>>>> > ---------------------------------------

> เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ72 พรรษา
> มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลายรุ่น
>> >>>
>เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่นเรื่องขออนุญาตนำพระบรมฉายาลักษณ์
>>ของท่านมาประดับที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ
> ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า
> ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่มิกกี้เมาส์"
>> >>> >>>>>> > ---------------------------------------

> เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง
> ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน
>และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ได้เข้าเฝ้า
> ทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน
>> >>>
>> >ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนมีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน
>>ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดชขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต
> กราบบังคมทูลรายงานฯลฯ"
> เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล
> อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า"เออดี
เราชื่อเดียวกัน..."
>> >>> >>>>>> >
>> >ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย
> เพราะผู้รายงานตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้
>> >>>>>> > ---------------------------------------
>> >>>
>> >มีอยู่ครั้งหนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตรให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
> ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุยทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ
> แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้
> ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูลว่า
> ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า"
> ในหลวงทรงชะงักก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ
>กับอธิการบดีว่า
> เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้หรอก"

>>---------------------------------------
> เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า
>ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร
>> >>>
มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว
>>แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า
> ขอเดชะขอพระหนึ่งองค์"
> ในหลวงทรงตรัสว่า"ขอเดชะพระหมดแล้ว"
> ---------------------------------------

>> >>>
>วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด
> ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย
> พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท
>ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท
> แล้วก็เอามือของแกมาจับพระหัตถ์ของในหลวง
> แล้วก็พูดว่ายายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง
> แล้วก็พูดว่ายายอย่างโน้นยายอย่างนี้
> อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ
>มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร
>>แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่
> กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัยหรือไม่
>>>แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น
>>ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหวเพราะพระองค์ทรงตรัสว่า
> เรียกว่ายายได้อย่างไรอายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ
> ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก"
>> >>> >>>>>>--------------------------------------------------

> ครั้งหนึ่งหลายๆปีมาแล้ว
>พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการคัน
>> มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯเพื่อถวายการรักษา
>> >คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์
> ก็กราบบังคมทูลว่า"เอ้อ- ทรง...
> อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ"
> พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวลตรัสว่า
> ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่จะท้องได้ยังไง"

>> >แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่าหมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกายจริงๆ
>> > ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่าเอ้าพูดภาษาอังกฤษกันเถอะ
>>เป็นอันว่าก็กราบบังคมทูลซักพระอาการกันเป็นภาษาอังกฤษไป
>> >>> >>>>>> > ---------------------------------------
>> เช้าวันหนึ่งเวลาประมาณ7 โมงเช้า
>> นางสนองพระโอษฐ์ของฟ้าหญิงองค์เล็ก
>> ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย
>> >>>>>>ขอพูดสายกับฟ้าหญิงทางนางสนองพระโอษฐ์ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย
> >ก้อมีเสียงตอบกลับมาว่าคนที่แบงค์นางสนองพระโอฐก้องง.งง

>> >>> >>>>>> >
>>ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า
>>แบงค์ก้อยังไม่เปิดนี่หว่า
>> > แต่พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า
>> คนที่แบงค์น่ะ
>> ก็ที่แบงค์จริงๆนะไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์
>> แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ... ขนลุกเลย
>> > ---------------------------------------
>> > เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า
>> มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร
>> >>>
>> >>อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิตแล้วบังเอิญว่ามีเหตุขัดข้องบางประการ
>> >>>
>>> ทำให้อ่านขาดตอนก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว
>> > ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้
>> > ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า"เมื่อกี้นี้(ชื่อ....)
>> > เค้ารับไปแล้ว"
>> และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ดีๆ
>> ไฟดับไปชั่วขณะ
>> ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป
>> พอในหลวงทรงพระราชทานปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว
>> ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท
>> >>> >>>>>> >
>>
>> >ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง
>> >>>
>>> เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก
>> ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม

ที่มา forward mail

Tags: ขำขัน, วัง, เรื่องเล่า11 Comments