คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่...ทำให้เราพบกัน

ทุกครั้งก่อนไปทำงานจะต้องติดเข็มสถาบันที่จบการศึกษาที่ปกเสื้อของชุดฟอร์ม

ทำอย่างนี้ทุกวันจนกลายเป็นความเคยชิน

ไม่เคยคิดอะไร ไม่เคยมองเห็นคุณค่า

จนมาวันหนึ่งเข็มนั้นหายไป หาเท่าไรก็ไม่เจอ

ถึงได้รู้ว่าของสิ่งนั้นมีค่าและจำเป็นสำหรับเรา

แต่ทุกวันที่ผ่านมากลับไม่เคยมองเห็น

เมื่อไม่มีก็ต้องหาซื้อมาใหม่ นึกในใจว่าดีนะที่เป็นเข็ม

เพราะซื้อใหม่ก็ยังได้ลักษณะและคุณสมบัติที่เหมือนเดิม

และสามารถทำหน้าที่ทดแทนของเก่าได้เหมือนเดิม

มองย้อนกลับไปในชีวิตที่ผ่านมา

มีอะไรบ้างที่ทำด้วยความเคยชิน

จนลืมเห็นคุณค่าของของสิ่งนั้นไป

กับบางคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเคยชินหรือว่าความไม่ใส่ใจ

เมื่อเวลาผ่านไป...จึงทำเขาหล่นหายไปจากทางเดินของชีวิต

ของหายสามารถหาใหม่ทดแทนได้

แต่ความรู้สึกดีๆ ของใครบางคนที่หายไป

ไม่สามารถหาใหม่และทดแทนได้

เพราะว่าไม่มีใครแทนที่ใครได้

หรือถึงจะมีมาแทนแต่ก็คงไม่เหมือนกัน

ขอบคุณเข็มที่หายไป ที่มาสะกิดใจให้คิด

ต่อจากนี้ไปจะใส่ใจทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวให้มากขึ้น

จะพยายามไม่ให้ความเคยชินมาบดบังคุณค่าของทุกสิ่งที่มีอยู่ให้หายไป

ครั้งหนึ่งนานมาแล้วเคยบอกกับคนๆ หนึ่งว่า...

คงไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรือแปลก

กับการที่เราจะแบ่งปันความรู้สึกดีๆ ให้กับคนที่เรารัก

มาในวันนี้ก็ยังคงเชื่ออยู่เช่นนั้น

แล้วคุณล่ะ

วันนี้ทำใครหล่นหายไปจากชีวิต

เพราะความเคยชินบ้างหรือเปล่า

โดยเฉพาะทุกๆ คนอันเป็นที่รักและรักเรา