คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่...ทำให้เราพบกัน

ถ้าใครตอบคำถามได้ว่า รักคนคนหนึ่งเพราะอะไร
นั่นเป็นรักจากสมอง สมองมักมีเหตุผลมีคำตอบ
ในการที่ต้องรัก และอาจไม่ใช่รักแท้
เพราะรักแท้ เป็นรักที่ไม่มีคำตอบ

รักจากความรู้สึก รักเพราะรู้สึกรัก สังเกตง่าย
ถ้ารักจากสมองชีวิตรักเหมือนอยู่ในโลกความจริงมักไม่อ่อนหวาน

ทำอะไรก็มีแผนการ มีเหตุผล มีคำอธิบายร้อยแปด
ต่างจากรักที่มาจากความรู้สึก ชีวิตเหมือนอยู่ในความฝัน
อ่อนหวาน อบอุ่น ใช้หัวใจในการตัดสิน กลายเป็นคนไม่มีสมอง...

ถ้าใครบอกว่ารักคุณเพราะอะไร
พึงจำไว้ว่ารักแท้จะไม่มีเหตุผล จะไม่มีคำว่าอะไรมาทำให้รัก
เพราะถ้าบอกว่ารัก เพราะคุณสวย เมื่อความสวยหมดอาจเลิกรักได้

หรือถ้ารักเพราะคุณเป็นคนดี
วันหนึ่งก็อ้างได้ว่า ตอนนั้นเห็นคุณเป็นคนดีได้อย่างไร...
หรือถ้ารักเพราะคุณเป็นคุณ

ก็คงเบื่อที่จะหาคำอื่นมาพูด คำนี้ใช้ง่ายที่สุด...

**จงฟังคนที่บอกว่า รักคุณ และไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรัก
นั่นเเสดงว่าใช้หัวใจรัก ไม่ว่าวันข้างหน้า คุณจะเป็นอย่างไร
หัวใจก็จะยังไม่มีเหตุผลในการรักอยู่ดี

จะเลือกคนที่ใช้หัวใจรัก หรือคนที่ใช้สมองรัก...ขึ้นอยู่กับคุณ

เนื้อเพลง : ความทรงจำ

ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน
ที่ที่เรานั้นเดินไปด้วยกัน
ปล่อยให้เป็นอดีต ใส่กล่องวางทิ้งไว้
ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไมไม่ดีขึ้นเลย

ก็แค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืมว่ายังคงรักใคร

หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
แต่ฉันใช้หัวใจเก็บความทรงจำเรื่องของเรา
ต่อให้พยายามสักเท่าไหร่
แต่ก็ทำได้เพียง แค่ทิ้งเรื่องราวรอบ ๆ กายไป
อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที

จะทำไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่า ยังมีเธอ
ทั้งที่ความจริงไม่มี

เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น
ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืมว่ายังคงรักใคร

หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
แต่ฉันใช้หัวใจเก็บความทรงจำเรื่องของเรา
ต่อให้พยายามสักเท่าไหร่
แต่ก็ทำได้เพียง แค่ทิ้งเรื่องราวรอบ ๆ กายไป
อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที

จะทำอย่างไรถึงจะลืมเธอได้เสียที

ป.ล. วันนี้แวะเอาเนื้อเพลงมาแปะเพราะว่าเจ้าของบลอกก็ชอบเพลงนี้เช่นกัน

โดยเฉพาะช่วงที่ร้องว่า...

" หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้
แต่ฉันใช้หัวใจเก็บความทรงจำเรื่องของเรา"