คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่...ทำให้เราพบกัน

อรุณสวัสดิ์ยามเช้าค่ะ วันนี้อากาศแจ่มใส 

ช่วงนี้มีโรงพยาบาลเป็นบ้านเพราะทุกๆ วันคือวันทำงาน

จนคนไข้และญาติพากันทักว่าได้หยุดพักบ้างหรือเปล่า

เพราะไม่ว่าจะเช้า สาย บ่าย เย็น ค่ำ มืด ดึกดื่นก็ยังคงเห็นหน้ากันเสมอ

บางครั้งเริ่มล้าและรู้สึกเหนื่อยเหมือนกัน

แต่ก็รู้สึกดีเวลาที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เราดูแลเวลาที่เขาดีขึ้น

และมิตรไมตรีที่เขาเหล่านั้นมอบให้

ในวันที่เหนื่อยล้าเริ่มมองหายาชูกำลังเพื่อทำให้ชีวิตสดใสและมีพลัง

พอดีไปอ่านหนังสือเล่มหนึ่งของหลวงพ่อจรัญมา

แล้วพบข้อความหนึ่งเตะตาแล้วก็สะดุดใจก็เลยนำมาฝากกัน

ท่านบอกว่า...

เวลาเป็นสิ่งเดียวในโลกที่ทุกคนได้รับเสมอกัน

ไม่มีใครได้เปรียบหรือเสียเปรียบกันเลยแม้แต่คนเดียว

แต่ใครจะใช้เวลาในแต่ละวินาทีอย่างมีค่าและคุ้มค่ากว่ากัน

นี่และเป็นเรื่องที่น่าคิด

ส่วนข้างล่างนี้เป็น fw mail ที่เพื่อนเคยส่งมาให้ 

ลองจินตนาการว่ามีธนาคารแห่งหนึ่ง

เข้าบัญชีให้คุณทุกเช้าเป็นเงิน 86,400 บาท

ไม่มีการยกยอดคงเหลือไปวันรุ่งขึ้น

ทุกตอนเย็นจะลบยอดคงเหลือทั้งหมดที่คุณไม่ได้ใช้ระหว่างวัน

คุณจะทำอย่างไร? แน่นอนที่สุด

คุณต้องถอนมาใช้ ทุกบาททุกสตางค์ ใช่ไหม!!!

เราทุกคนมีธนาคารอย่างนั้นเหมือนกัน

ธนาคารแห่งนี้ชื่อว่า \"เวลา\"

มันเข้าบัญชีให้คุณ 86,400 วินาที

ทุกคืนมันจะถูกล้างบัญชี ถือว่าขาดทุน

ตามจำนวนที่คุณพลาดโอกาสที่จะลงทุนในสิ่งดี ๆ

มันไม่สะสมยอดคงเหลือ ไม่ให้เบิกเกินบัญชี

ในแต่ละวันจะเปิดบัญชีใหม่ให้คุณ

ทุกค่ำคืนจะลบยอดคงเหลือของทั้งวันออกหมด

ถ้าคุณเสียโอกาสที่จะใช้ประโยชน์ในระหว่างวัน

ผลขาดทุนเป็นของคุณ ไม่สามารถถอยหลังกลับไปได้

ไม่มีการถอนของ \"วันพรุ่งนี้\" มาใช้ได้

คุณต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันด้วยยอดเงินฝากของวันนี้

ให้ลงทุนจากเงินฝากเหล่านี้ เพื่อได้ผลตอบแทนมาสูงสุด

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อสุขภาพ ความสุข และความสำเร็จ!

นาฬิกากำลังเดิน ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาหนึ่งปีให้ไปถามนักเรียนที่สอบตกต้องซ้ำชั้น

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาหนึ่งเดือนให้ไปถามคุณแม่ที่คลอดลูกก่อนกำหนด

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาหนึ่งสัปดาห์ให้ไปถามนักเขียนหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาหนึ่งชั่วโมงให้ไปถามคนรักที่กำลังรอคอยตามนัดหมาย

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาหนึ่งนาทีให้ไปถามคนที่เพิ่งพลาดขบวนรถไฟ

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาหนึ่งวินาทีให้ไปถามคนที่เพิ่งรอดชีวิตหวุดหวิดจากอุบัติเหตุ

คุณจะรู้ถึงคุณค่าของเวลาเสี้ยววินาทีให้ไปถามคนที่เพิ่งชนะได้รางวัลเหรียทองโอลิมปิค

ทำทุกขณะที่คุณมีให้มีคุณค่า! และทำให้มีคุณค่ามากขึ้นไปอีก

เพราะคุณใช้มันร่วมกับคนพิเศษบางคนให้พิเศษเพียงพอที่จะใช้เวลาของคุณ

และจำไว้เสมอว่าเวลาไม่คอยใครแม้สักคนเดียว เมื่อวานเป็นอดีต

พรุ่งนี้ยังยากที่จะอธิบาย วันนี้เป็นของขวัญ

นั่นไงทำไมมันถึงถูกเรียกว่า \"Present\"

 ป.ล. ขอให้ทุกๆ คนมีความสุขกับการทำงานนะคะ