หมาเศร้า

posted on 04 Jun 2009 18:13 by kaewkanitt in story

หลายเดือนก่อนหน้านี้พี่ชายเอาลูกหมาสองตัวมาเลี้ยงไว้ที่บ้าน

เป็นหมาเพศเมียทั้งคู่ที่เกิดจากแม่เดียวกัน

มันร่าเริงและซุกซนเหมือนเด็กน้อยที่กำลังเรียนรู้

ทุกๆ วันมันจะวิ่งเล่นหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

ขบแทะทุกอย่างที่พบเจอด้วยความมันเขี้ยว

วันเวลาผ่านไปหมาน้อยทั้งสองตัวค่อยๆ เติบโตเป็นหมารุ่น

มันยังคงเป็นคู่หูที่รักกันมาก กิน นอนและอยู่ด้วยกันในทุกๆ ที่

เวลานอนก็มักจะนอนเกยหรือพิงกัน(ถ้าเป็นคนจะเรียกว่ากอดรึเปล่านะ)

ฤดูร้อนที่ผ่านมา สิ่งที่ทุกๆ คนในบ้านเห็นจนชินตาก็คือ

เจ้าอ้วนและเจ้าผอมจะวิ่งแข่งกันไปกระโดดลงบ่อน้ำ

และขึ้นมาด้วยตัวที่เปียกโชกและมีแหนติดอยู่ทั่วตัว

จากนั้นก็วิ่งเล่นจนตัวแห้ง

ประมาณหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเจ้าผอมไปวิ่งเล่นที่หน้าบ้าน

และถูกรถยนต์ชนจนเสียชีวิต

พี่ชายเล่าว่า...

ช่วงที่เก็บศพเจ้าผอมเจ้าอ้วนวิ่งวนไปมาอยู่รอบๆ

ขณะจัดการศพเจ้าผอมมันเฝ้าดูจนลับสายตา

หลังจากที่ไม่มีเจ้าผอม พฤติกรรมของเจ้าอ้วนก็เปลี่ยนไป

จากที่เคยเป็นหมาร่าเริงก็ซึมเศร้า นอนเฉยๆ มากกว่าวิ่งเล่น

จากที่เคยนอนหน้าบ้านทุกวันกับเจ้าผอม ก็หลบไปนอนหลังบ้านแทน

จากที่เคยไปกระโดดบ่อน้ำเล่นก็ไม่ทำอีก

ปกติไม่เคยหอนเมื่อ 4 คืนก่อน นอนๆ อยู่ก็หอนขึ้นมา

ตอนนี้เจ้าผอมจากไปได้สัปดาห์กว่าแล้วแต่เจ้าอ้วนก็ยังเศร้าอยู่

ฉันเคยคิดว่า...คงมีแต่คนเท่านั้นที่เศร้าและทุกข์

แต่ความจริงไม่ใช่ ทุกสิ่งที่มีชีวิตและพอจะมีประสาทรับความรู้สึกได้

ก็มีความทุกข์เช่นกันดังที่มีคำกล่าวว่า...

การประสพกับสิ่งที่ไม่รักเป็นทุกข์ เวลาที่ไม่สมปรารถนาในสิ่งที่รักเป็นทุกข์

และการพลัดพรากจากสิ่งที่รักก็เป็นทุกข์

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ช่วยกันๆ รดน้ำๆ big smile big smile

#17 By !2know ++ on 2009-06-09 09:42

อืม...สมัยเด็ก เลี้ยงหมาติดบ้านไว้ตลอด ตายทีก็ร้องไห้ที ฝังกันที

ร้องไห้หนักๆตอนที่ตัวที่รักมากตายไปตอนอยู่ปี 1 กอดเสาร้องไห้ไปสองวัน เหมือนคนบ้าเลย

การพลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์ ...เนอะ big smile

หมอเบียร์อธิบายละเอียดจัง แบบที่ดูห่างๆนี่ล่ะที่ยังดูไม่เป็น ชอบเข้าไปมองใกล้ๆให้เต็มตา question

แต่เดินทุกวันนะ เช้าเดินมากหน่อยเพราะอารมณ์ดี ตอนค่ำนี่เหนื่อยบ้าง ต้องทำงานพิเศษบ้าง รู้บ้าง ไม่รู้บ้าง สะสมไปเรื่อยๆจ้า
สวัสดีค่ะหมอเบียร์ open-mounthed smile
ขอบคุณมากมายนะคะ big smile
ที่มาช่วยชี้ทางให้ อธิบายได้แจ่มแจ้งค่ะ
เริ่มนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง สู้ตายค่ะ big smile

ถึง...น้องเปิ้ลที่รัก
เพื่อไม่ให้เสียศรัทธาเดี๋ยวพี่ปลูกต้นมิตรภาพให้ 1 ต้นและกัน แต่ถ้ามันโตช้าก็อย่าว่ากันนะ

ป.ล. ปลูกให้แล้วฝากดูแลด้วยเน้อ cry

#15 By kaew on 2009-06-08 19:37

พอจะเข้าใจทีเดียวครับ...

ที่บ้านก็มีเชาว์ๆ ชื่อลูกหมีตัวนึงครับ ขี้ขลาดเหลือเกิน... ฝนตกฟ้าร้องทีไร ร้องขอเข้าบ้านด้วยทุกที ให้เข้ามาไม่พอ ต้องมามุดอยู่ใต้ขา ยิ่งพอฟ้าร้องดังๆ เข้า มันขึ้นมานั่งบนตักเลยครับ(ตัวสูงกว่าหัวเข่าตั้งเยอะ มานั่งตัก ToT) ...ตอนนี้ผมพึ่งย้ายออกจากบ้าน มาอยู่กับภรรยาที่ร้านต่างจังหวัดได้เดือนกว่าแล้ว... คุณพ่อบอกว่า เจ้าหมีมันก็จะมานั่งซุกตรงประตูบ้านที่รถผมเข้า ทุกวันเวลาที่ผมกลับบ้าน...

อุดสาห์บอกแล้วว่า ไม่กลับอีกนาน... สงสารหมีจังเลย


สวัสดีครับคุณแก้วbig smile


เอาเรื่องแรกก่อนนะครับ

ผมเองเป็นบ่อยมากเลยครับ ประเภทโทสะกล้าน่ะครับ สังขารมันจะปรุงเร็วมากๆ โกรธ(1)-อยากให้หายโกรธ(1)-รู้ว่าอยากให้หายโกรธ(1)-หายอยาก, หายโกรธ-สังขารปรุงเรื่องที่โกรธต่อ-โกรธ(2)-รู้(2)... เป็น cycle ไปน่ะครับ

ถ้ากำลังของสติยังอ่อนอยู่ พอโกรธ(1) เกิดขึ้น จะหลงโกรธไปเลย ถ้าพอมีแรงบ้าง โกรธ(1)-รู้(1)-...-โกรธ(2) แล้วหลงโกรธตามโกรธ(2)ไปอีก บางครั้งตอนที่โกรธมากๆ ผมเห็นเป็น 10 รอบเลยนะครับ

เพราะงั้นผมว่าคุณแก้วรู้แหละครับ แต่ยังรู้ไม่ทันโกรธต่อๆ มา... ดูบ่อยๆ แหละครับ เดี๋ยวก็จะรู้บ่อยขึ้นนะครับdouble wink


อีกเรื่องนึง...อย่างนั้นคงฟุ้งซ่านจริงๆ แหละครับ... พอจ. เคยเทศน์เรื่องนี้ไว้ว่า ถ้ามันดูฟุ้งแรง คิดหลายเรื่องสลับไปมามากๆ ให้ดู macro เลยครับ... ผมเข้าใจว่า คือถ้าดู spot หรือดูจิตเป็นดวงๆ ไป พอมันเร็วๆ แรงๆ เข้า จิตมันจะไม่ตั้งมั่น มันจะไหลไปรวมกับความคิดที่เกิดดับ กลายเป็นเราคิด กลายเป็นเรารู้เรื่องที่คิด ไม่ใช่เราเห็นจิตมันคิด พอดูอย่างที่พอจ. ว่าคือดูภาพรวมนี่ จะเห็นว่าจิตมันคิดรวดเร็วมาก แต่จะไม่รู้ว่ามีเรื่องราวอะไรบ้าง แค่เห็นมันไหวแว๊บๆ เต็มไปหมด แต่เราจะเหมือนอยู่ห่างๆ เหมือนยืนริมน้ำตก แล้วมองเห็นสายน้ำมันไหลไปมา ไม่ได้ลงไปแช่อยู่ในน้ำ ไม่ได้ไปดูว่า น้ำด้านโน้นไหลไปทางไหน น้ำด้านนี้ไหลแรงแค่ไหน น้ำตรงนั้นนิ่ง น้ำตรงนี้วน แต่เห็นโดยรวมเลยว่า มันมีการเคลื่อนไหวมากมายเกิดขึ้น เท่านั้น... งงมั้ยครับ

เป็นว่า มองภาพรวมเลยครับ อย่าตั้งใจดู ดูห่างๆ ไม่ได้สนใจว่าเรื่องอะไร ไม่ได้สนใจว่ามันจะดับมั้ย แต่บางกรณี ถ้ามันฟุ้งแรงมากจนดูไม่ไหวจริงๆ ค่อยทำสมถะเพิ่มครับ ทำความสงบเล็กน้อยให้จิตมีแรง จะเห็นอะไรๆ ได้ชัดขึ้นครับ

แต่เรื่องทำสมถะหรือไม่นี้ ส่วนตัวผมแนะนำให้เดินปัญญาให้สุดตัวก่อน ลุยเท่าที่ไหว ดูจิตได้แค่ไหนก็แค่นั้น ฟุ้งก็รู้ ตีกันก็รู้ ปวดหัวก็รู้ ดูจิตไม่ได้ก็ดูกาย ด่านสุดท้าย ไม่ได้จริงๆ ค่อยถอยครับ แต่อย่ารีบถอย สำหรับผมนะครับ ผมจะกัดฟันรู้ไป อย่างผู้ที่เดินสมถะไม่ได้ อย่างภรรยาผม มันหมดแรง มันฟุ้งมาก มันไม่ตั้งมั่น ก็รู้ไปอย่างนั้นแหละครับ เวียนหัวก็รู้ เหนื่อยเพลียก็รู้ ไม่ตั้งมั่นก็รู้ สู้ตาย... แล้วค่อยมาทำสมถะตามปกติเช้าเย็น เอาแรงในแต่ละวันเท่านั้น... อย่างที่คุณแก้วอ่านในบล็อกแหละครับ พอไม่สบายมากๆ ผมทำสมถะไม่ได้อยู่หลายวัน ก็รู้มันไปทั้งแห้งๆ อย่างนั้นแหละครับ...

สู้ตาย

#14 By เบียร์ (125.26.243.101) on 2009-06-08 13:00

เศร้าจังพี่แก้ว

น่าสงสารอ่ะ

มันคงคิดถึงแย่เลย...

เมื่ออาทิตย์ก่อนเห็นจะได้ (จำได้ไม่แน่นอน) มีรายการทีวีที่นี่ ออกข่าว

คือ มีแม่หมาถูกรถชนนอนเจ็บอยู่บนทางด่วนที่มีรถวิ่งไปมาขวักไขว่

แต่เจ้าลูกชาย (เป็นหมาเหมือนกัน) กลับไม่กลัวรถ วิ่งวนอยู่รอบ ๆ ร่างของแม่ที่นอนหายใจรวยริน

เหมือนเป็นการ์ดไม่ให้รถคันไหน วิ่งมาทับซ้ำ ทำอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเจ้าหน้าที่รถพยายามมาถึง

แม้ตอนที่เค้าอุ้มร่างแม่ไปขึ้นรถพยาบาล เจ้าหมาน้อยยังคงวิ่งวนไปรอบ ๆ ให้แน่ใจว่า แม่ขึ้นรถอย่างปลอดภัย

แถมยังวิ่งนำหน้ารถพยาบาล เหมือนจะนำทางไปจนถึงจุดหมายที่รักษาแม่

สุดท้าย.. ก็จบลงแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง คือแม่หมาปลอดภัย
*********

นี่ทำให้เห็นว่า แม้แต่สัตว์ก็มีความรู้สึก นึกคิด และถูกความทุกข์หยั่งเอาได้ไม่ต่างจากมนุษย์

แต่เพราะเป็นเดรัจฉาน จึงไม่สามารถฝึกจิตให้ก้าวล่วงความทุกข์ได้เช่นมนุษย์

ครูบาอาจารย์ท่านจึงพูดเสมอว่า พวกเรานี้มีบุญได้เกิดเป็นมนุษย์ แถมยังได้พบพระพุทธศาสนา นับว่าเป็นโชคมหาศาลแล้ว จงอย่าละทิ้งโอกาสอันดีงามนี้ ชะล่าใจไม่ฝึกจิตตนเอง แล้วก็ต้องเวียนว่ายตายเกิด ไม่รู้จบสิ้น

สาธุ..ขอให้เจริญในธรรมค่ะ

#12 By LovelyBeBe on 2009-06-06 20:43

ขอบคุณคำแนะนำดีๆ จากพี่ไก่นะคะ big smile
แต่ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่บ้านค่ะ
กว่าจะกลับไปอีกที
เวลาคงช่วยให้เจ้าอ้วนดีขึ้นแล้วมั๊งคะ

#11 By kaew on 2009-06-06 20:05

ปล. ว่าแต่พี่แก้วไม่ปลูกต้นไม้มั่งเหรอคะ

กะจะมารดน้ำให้เชียว big smile

#10 By !2know ++ on 2009-06-06 09:28

เสียใจด้วยนะคะ

เฮ้ออออ จากที่เคยมีกันและกัน เป็นเพื่อนเล่น sad smile
พอขาดกันไป อย่างที่ไม่มีวันจะได้กลับคืน
มันก็หดหู่ เศร้าใจ
โอ๊ย น่าสงสารและน่าเห้นใจเจ้าหมาอ้วนจัง

#9 By !2know ++ on 2009-06-06 09:26



เศร้าค่ะ...

เคยเลี้ยงหมามาหลายตัว...
เวลาที่ต้องเอาลูกหมาไปให้คนอื่น..
เห็นแม่หมามองลูกตัวเองแล้ว สงสารจังค่ะ..


คุณแก้วสบายดีนะคะ...
ไม่เจอกันนาน...big smile
คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่ทำให้เราได้พบกัน
และคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่ทำให้เราจากกัน

ความเกิด ความแก่ ความตาย ความพลัดพราก ความไม่สบายกาย ความไม่สบายใจ ความคับแค้นใจเป็นทุกข์

#7 By Nirvana on 2009-06-05 08:27

สงสารน้องมะหมาอ่ะ

#6 By iTualek on 2009-06-04 23:59

ความรัก กับการพลัดพราก มันไปด้วยกัน
ได้ซะที่ไหน....น่าสงสารมันน้ะ

รีบหาเพื่อนใหม่ให้มันเถอะจ้า

#5 By นาย ช บ า on 2009-06-04 23:15

สวัสดีจ้ะ น้องแก้ว และทุกท่าน

อืมม์ ... มาตามอ่านเสมอจ้า

แต่อย่าเศร้าตามเจ้าอ้วนนะ
จิตใจที่หม่นหมองจมอยู่กับความเศร้า
เป็นจิตที่จมไปกับโทสะ
เพราะความเศร้าเป็นกิเลส ตระกูลโทสะ

หากน้องแก้วมีโอกาสพูดกับเจ้าอ้วนได้
บอกเจ้าอ้วนบ้างก้อได้นะ
การพลัดพรากจากกัน
ไม่ว่า จากเป็น หรือ จากตาย
เป็นธรรมะจ้ะ
เจ้าผอม กำลังแสดงธรรมให้ดู
อย่าปฏิเสธธรรมะที่กำลังปรากฏต่อหน้า ต่อตา

พี่เป็นคนไม่เคยชอบสุนัขมาก่อน
เพราะตอนเด็ก ๆ เคยโดนสุนัขพันธ์ดุกระโจนเข้าใส่
ยังดีที่เจ้าของเขาเรียกชื่อไว้ได้ทัน
ไม่งั้นคงได้โดนขย้ำไปแล้ว
ตั้งแต่นั้นมา กลัวสุนัขเป็นที่สุด
โดยเฉพาะสุนัขตัวโต ๆ

แต่เจ้านายกลับชอบสุนัขตัวโต
บ้านเจ้านาย คือที่ทำงานของพี่
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว มีสุนัขพันธ์เซ็นต์เบอร์นาร์ดอยู่ตัวหนึ่ง
ตัวใหญ่มาก ๆ น้ำหนักตัวมากกว่าพี่อีก
ดุมาก ใคร ๆ ก็ไม่กล้าเข้าใกล้
มันแสนรู้มาก พูดกันรู้เรื่อง
เพราะพี่จะมีขนมไปฝากเขาทุกวัน

ตอนป่วยหนักใกล้จะตาย
พี่จะเข้าไปลูบหัว ลูบตามตัว
บอกให้เขาอดทน และระลึกถึงสิ่งดี ๆ
พี่จะไปพุทโธอยู่ข้าง ๆ เขาทุกวัน
วันที่เขาจากไป เขาจากไปด้วยความสงบค่ะ

#4 By สาวิกา (124.120.108.172) on 2009-06-04 21:22

ใครๆก็เสียใจเป็น

#3 By Meowzilla Zilla on 2009-06-04 20:38

ืเคยอยู่ด้วยกัน แต่วันนี้ไม่มี ก็คงเป็นเราเองที่จะต้องดูแลเอาใจใส่ และเล่นไม่ให้เค้าเหงานะคะพี่แก้ว

#2 By # li DarK_SpritE il # on 2009-06-04 19:59

หมาเราก็เหมือนกัน

พออีกตัวตาย

อีกตัวก้อวิ่งวนหาทั้งคืนเลย

หอนด้วยเหมือนกัน

เห็นแล้วจะร้องไห้อีกหลายรอบเลย

#1 By +::+___KNoMCaKe___+::+ on 2009-06-04 19:22