อนุบาล...ดูจิต

posted on 21 Jun 2009 13:50 by kaewkanitt in progress
หลังจากที่รอคอยโอกาสมาเนิ่นนาน...
วันนี้รู้สึกดีใจ ปลื้มใจและก็อิ่มใจจัง
ที่ได้มีโอกาสไปกราบครูบาอาจารย์เป็นครั้งแรก
ด้วยความเอื้อเฟื้อจากพี่สาวใจดีซึ่งเป็นกัลยาณมิตรทางธรรม
ที่พาไปหาผู้ชี้บอกทาง โดยขับรถมารับตั้งแต่เช้าตรู่
ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูงมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ
การเดินทางอันแสนยาวไกลได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง...
หลังจากที่เดินหลงทางมาเนิ่นนาน
วันนี้ถ้าจะหลงทางอีกก็อุ่นใจว่าคงหลงไปไม่ไกล...จนสุดกู่เหมือนเมื่อก่อน
เนื่องจากมีเพื่อนร่วมทางอีกหลายคนที่จะมาช่วยเตือนสติให้
ถ้าเปรียบเป็นการศึกษาวันนี้น่าจะเป็นวันปฐมนิเทศน์ของเจ้าของบลอกก็น่าจะได้
หลังจากที่ได้เตาะแตะฝึกเดินมาซักพักด้วยการฟังธรรมะจากครูบาอาจารย์ 
วันนี้ได้มากราบท่านและเห็นหน้าท่านอย่างใกล้ชิด
แอบลุ้นเล็กน้อยเผื่อว่าโชคดีจะได้ส่งการบ้าน
แต่คงยังไม่ถึงเวลาก็เลยได้เป็นเพียงแค่ผู้ฟังไปก่อน
คิดในใจโอกาสหน้าคงมี วันนี้อิ่มใจที่ได้พบท่าน
และก็นำบุญมาฝากเพื่อนๆ ทุกคนด้วยค่ะ
 
ป.ล. ขออนุญาตเอาข้อความในเว็บของหลวงพ่อมาแปะไว้เตือนสติค่ะ
"หนทางยังมีอยู่ ผู้เดินทางยังไม่ขาดสาย ลงมือเสียแต่วันนี้
ก่อนที่กระแสลมแห่งกาลเวลา จะพัดพารอยพระบาทของท่านหายไป
เพราะถึงเวลานั้น พวกเราก็จะต้องระหกระเหินไร้ทิศทาง ไปอีกนานแสนนาน"
 

Comment

Comment:

Tweet

http://dlitemag.com/index.php/เล่าเรื่องเมืองพุทธ-Lite-Story/ทำไมต้องเดินจงกรม.html

เอา link นี้มาฝาก อ่านเมื่อสองวันก่อนแล้วคิดถึงเพื่อนร่วมชั้นอนุบาล question

.....

เล่าเรื่องเมืองพุทธฉบับนี้ ขอน้อมอัญเชิญพระธรรมเทศนา ของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
สวนสันติธรรม อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี
มาแสดงค่ะ

ทำไมต้องเดินจงกรมด้วย

สมัยพุทธกาลแรกเริ่มพระไม่ได้เดินจงกรม ไม่มีเดินจงกรมหรอก

มันอยู่ในธรรมบท มันอยู่ในอรรถกถาธรรมบท
คืออย่างนี้แต่เดิมนี่พระไม่ได้เดินจงกรมกลับไปกลับมา พระอยู่ในวัด
เดินตอนบิณฑบาต ด้วยความมีสติ กลับวัดขึ้นเขาลงห้วย


เดินทั้งวันเนี่ย เดินด้วยความรู้สึกตัว
ทีนี้พอวัด พระมารวมกันเป็นจำนวนมากๆ นี่พระเป็นโรคท้องอืด
หมอชีวกก็แนะนำพระพุทธเจ้าบอกให้เอ็กเซอร์ไซส์ ให้เดิน
ก็เลยสร้างทางเดินจงกรมเพื่อจะเอ็กเซอร์ไซส์สำหรับพระ
ทีนี้พอพระ เอ๊ะ เดินเฉย ๆ นี้จะเสียเวลาก็เดินทำความรู้สึกตัวไปเลย
เพราะฉะนั้นหัวใจของการเดินจงกรมเนี่ย แต่เดิมเนี่ยเพื่อออกกำลังกาย
ทีนี้พระเห็นว่าออกกำลังกายเปล่า ๆ เสียเวลา เอาการเจริญสติใส่เข้าไปเลย
เพราะเดินทุกก้าวต้องรู้สึกตัวอยู่แล้ว ทำอะไรก็ต้องรู้สึกตัว


ทีนี้พวกเราเห็นพระเดินกลับไปกลับมา เอ๊ะ อย่างนี้ท่าจะเรียกว่าการปฏิบัติ

เราก็เอาบ้าง เราเดินบ้าง แต่เราทิ้งเรื่องการรู้สึกตัวไปแล้ว
เราเดินเอาความสงบ มันเลยไม่ใช่การเดินจงกรมในความหมายที่แท้จริง

แต่ถามว่าถ้าเดินแล้วรู้สึกตัวอย่างนี้ดีไหม ดี ไม่ใช่ไม่ดีนะ

เดินแล้วรู้สึกตัวนะ แต่ถ้าเดินแล้วใจลอยฟุ้งซ่าน
หรือเดินแล้วจิตไหลไปอยู่ที่ขา อย่าไปเดินเลยเสียเวลา

อนุโมทนาด้วยนะครับ

เป็นน้องที่น่ารักของพี่ๆ

มีแต่คนคอยห่วยใย (อิจฉา นิดๆ แต่รู้สึกตัวดี เห็นอะคับ 555)

แต่ให้เห็นอีกตัวนะคับ เป็นอะไรก็ให้แค่รู้ ไม่ต้องดิ้นรนนะครับ

(ผมดิ้นจน หมดแรง จึงเข้าใจ 5555)

อนุโมทาบุญ ด้วยนะครับ แล้วคงได้เจอกันนะครับ big smile

#23 By Q... on 2009-07-18 22:03

ยู้ ฮู ยู้ ฮู

ได้เวลาอัพบล็อคแล้วนะคะ คุณพยาบาลคนสวย confused smile big smile

#22 By !2know ++ on 2009-07-17 09:11

big smile big smile big smile

ขอขอบคุณ ขอบคุณและขอบคุณศิษย์พี่ทางธรรมทุกๆท่านค่ะ

ศิษย์น้องคนนี้จะค่อยๆ เดินตามรอยและไม่ย่อท้อค่ะ

รู้สึกอุ่นใจจังที่มีเพื่อนร่วมทางมากมาย confused smile

#21 By kaew on 2009-07-15 19:36

อิอิ วันนี้แวะมาเยี่ยมกัลยาณมิตร แหมๆ เห็นมีพี่เลี้ยงมากมายแล้วพาให้ปลื้มใจ ต้นกล้าของหลวงพ่อต้นนี้มีคนประคบประหงมมากจริงๆ(question)
เห็นพัฒนาการของคุณแก้วแล้วก็ดีใจนะ ขออนุโมทนาสาธุ ครับ ทำไปเถอะครับ ต้องเห็นผลแน่นอนไม่ช้าก็เร็ว ไม่ได้ชาตินี้ก็ยังเป็นปัจจัยให้ภพชาติต่อๆไป
และขอโทษด้วยที่ไม่ได้ติดต่อกลับทั้ง EMS และ E-mail แต่ก็ไม่ได้หายไปไหน คอยแอบๆมองและแอบให้กำลังใจอยู่ห่างๆ big smile พี่ไก่เป็นกัลยาณมิตรที่ดีให้คำปรึกษาได้ดีกว่าผมมากครับ

สู้นะครับ เมื่อวานฟังเทศนาหลวงพ่อ ท่านพูดถึงต้นกล้าของท่านที่ได้ออกดอก กว่าจะออกดอกได้ต้องอดทนทำไปอย่างไม่ลดละ ทั้งๆที่ภาระทางโลกเขาก็มากแต่เขาไม่ย่อท้อจนในที่สุดก็ได้รับผลตอบแทนที่น่าชื่นใจ

big smile big smile big smile

#20 By Nirvana on 2009-07-15 08:26

คุณแก้วครับ เดินต่อไปนะ ทุกก้าวที่เราเดินหมายถึงเส้นทางไปสู่พระนิพพานสั้นขึ้นก้าวหนึ่งเสมอ ผมเริ่มต้นเดินก่อนคุณแก้วได้เพียง 2 เดือนกว่าเองหลังจากได้ฟังซีดีหลวงพ่อ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่จะหยุดผมไม่ให้เดินได้อีกแล้วครับ เดินติดต่อกันให้ได้สัก 2 อาทิตย์อย่าให้ขาดนะครับ แล้วเดี๋ยว"เครื่องติด"เองครับ
อนุโมทนากับการปฏิบัติครับ

#19 By TaamtaangTaamtai on 2009-07-15 06:31

สวัสดีจ้า ...น้องแก้ว และทุกท่าน

ขออนุโมทนากับความตั้งใจด้วยนะจ๊ะ

แต่ก็กลัวเสียสัจจะที่พูดไว้ ยังไงต้องทำทุกวัน
วันนี้หยุดค่ะก็เลยเดินชดเชยเพิ่มให้
ไม่รู้ว่าได้รึเปล่าน้อ แต่ก็สู้ ๆ ค่ะ


สู้ ๆ นะจ๊ะ
ทุกวันนี้ถ้าฝนไม่ตก บางทีเบื่อ หรือขี้เกียจพี่จะพยายามไปเดินจ๊อกกิ้งทุกวัน เพราะเดินแล้วรู้สึกถึงจิตใจที่เข้มแข็งขึ้น จากการที่ได้ทำตามความตั้งใจได้สำเร็จในแต่ละวัน ร่างกายรู้สึกแข็งแรง และสดชื่นตามไปด้วย ...

พยายามทำให้เป็นกิจวัตร เป็นวินัยไว้เลยจะดีกว่า ลพ.ขอแค่ 10 นาที ถือว่าน้อยแล้วละ ...

ยังไงลูกศิษย์คนนี้ก็เชื่อฟังครูบาอาจารย์ที่สุดอยู่แล้วค่ะ ยังดีนะคะที่ท่านไม่บอกว่า...วันละครึ่งชั่วโมง
ถ้าเป็นอย่างนั้นคงกดดันมากกว่านี้


สาธุ
ทำสบาย ๆ นะจ๊ะ อย่าคิดว่าเป็นภาระ เป็นหน้าที่ ... "ความสุขเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสมาธิ" ถ้าทำแล้วเกิดแรงกดดัน จะเป็นอกุศลซะป่าว ๆ นะ

ทำเท่าที่ทำได้ แต่ขอให้สม่ำเสมอเป็นดีที่สุดจ้า ...บารมี คือ คุณความดีที่ตั้งใจทำอย่างยิ่งยวดจ้ะ ..

#18 By สาวิกา (124.121.232.116) on 2009-07-14 21:05

big smile open-mounthed smile confused smile

ขอขอบคุณพี่ไก่ พี่อ้นและคุณหมอเบียร์นะคะ
ที่ส่งความห่วงใยและแรงใจมาช่วย

เมื่อวันก่อนหลังจากไปกราบหลวงพ่อ
อยู่เวรเช้าต่อบ่ายและก็ต่อเช้าวันต่อมา
ทำการบ้านแบบทุลักทุเลมากเลยค่ะ
แต่ก็กลัวเสียสัจจะที่พูดไว้ ยังไงต้องทำทุกวัน
วันนี้หยุดค่ะก็เลยเดินชดเชยเพิ่มให้
ไม่รู้ว่าได้รึเปล่าน้อ question
แต่ก็สู้ๆ ค่ะ

ยังไงลูกศิษย์คนนี้ก็เชื่อฟังครูบาอาจารย์ที่สุดอยู่แล้วค่ะ
ยังดีนะคะที่ท่านไม่บอกว่า...วันละครึ่งชั่วโมง
ถ้าเป็นอย่างนั้นคงกดดันมากกว่านี้

#17 By kaew on 2009-07-14 12:14

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ ที่ทำให้เราได้พบกันนะครับbig smile

สวัสดีครับพี่บุหงา, สวัสดีครับแก้ว confused smile


ตอนแรกไม่ทราบว่าเป็นแก้วน่ะครับ ยังคุยกับกิ๊บเลย ว่าถ้าเป็นผม ถ้าท่านว่าถึงขนาดนี้นี่... แอบเครียดทีเดียวนะครับ...

วันละ 10 นาที ทุกวัน ฟังดูธรรมดาเนอะครับ แต่รับปาก พอจ.ไว้... ฝนตกแดดออกอย่างไร ก็ต้องเอาให้ได้นะครับ... นึกถึงถ้าเป็นผมเองนี่... ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า


แอบห่วงเหมือนกัน... เอาใจช่วยนะครับ
แล้วจะคอยเตือนอีกแรงนะครับ

สู้ๆ ครับconfused smile

#16 By เบียร์ (125.26.247.12) on 2009-07-13 19:09

อนุโมทนาด้วยคนครับ

#15 By (124.121.61.11) on 2009-07-13 11:18

สวัสดีจ้า ...น้องแก้ว และทุกท่าน

มาส่งความคิดถึง ปนห่วงใยนิด ๆ ให้น้องสาว

วันละ 10 นาทีนะจ๊ะ
สงสัยเวลาเจอกัน ต้องถามว่า...
วันนี้ ท่านเดินจงกรมแล้วหรือยัง

ดีแล้วล่ะ ที่มีการบ้านทำทุกวัน


หุหุ ...ดีจัง มีพี่สาวมาคอยเตือนให้น้องสาวทำการบ้าน
ขออนุโมทนากับพี่สาวใจดีด้วยจร้า cry

#14 By สาวิกา (124.120.92.176) on 2009-07-12 21:02

มาส่งความคิดถึง ปนห่วงใยนิดๆให้น้องสาว big smile

วันละ 10 นาทีนะจ๊ะ
สงสัยเวลาเจอกัน ต้องถามว่า...
วันนี้ ท่านเดินจงกรมแล้วหรือยัง question

ดีแล้วล่ะ ที่มีการบ้านทำทุกวัน
ชื่นชมครับผม ขอให้กำลังใจก้าวหน้าในธรรมครับ

#12 By (125.25.79.238) on 2009-07-12 08:57

big smile big smile

น่าอบอุ่น และ น่าชื่นใจแทนจังค่ะ

ถ้ามีช่วงเวลาแห่งความสุขแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ ก็ดีเนอะ big smile big smile

#11 By !2know ++ on 2009-07-03 15:29

อนุโมทนาด้วยนะครับbig smile


แล้วลองหาโอกาสไปสวนสันติธรรมนะครับ เผื่อจะได้ส่งการบ้าน...

แต่เอ... เดี๋ยวนี้ก็ไม่ต่างเท่าไรเนอะครับwink

#10 By เบียร์ (125.26.241.210) on 2009-06-26 00:42

ครั้งแรกที่ไปกราบท่าน มีแต่อารมณ์เบิกบานและหลงอิ่มอกอิ่มใจ กลับมาก็รู้สึกว่าตัวเองนี่ไม่ไหวเลย ใจลอยไปนานซะ sad smile

ก่อนไปครั้งที่สอง ตั้งใจจะทำการบ้านไปส่ง แต่ก็รู้บ้างและหลงบ่อย double wink เลยรู้สึกผิดอีกแล้ว

แต่พอไปนั่งฟังท่าน คราวนี้ดูสภาวะไปด้วยสลับกับที่ท่านเล่าเรื่องราวที่ท่านไปหาครูบาอาจารย์มาน่ะค่ะ ดูได้เรื่อยๆ ไม่เกร็ง ไม่เพ่ง
เฮ้อ!! มาทำการบ้านส่งตอนอยู่หน้าท่านนี่ล่ะ big smile
สวัสดีจ้า ... น้องแก้ว

ขอแสดงความยินดี และขออนุโมทนา ...สาธุการด้วยจ้า ที่ได้เริ่มต้นในการก้าวเดินสู่หนทางที่ยังคงมีอยู่ และรอการเดินตามของพวกเรา

พอท่านเริ่มพูด ก็เห็นสภาวะคลายตัวได้อย่างชัดเจนมาก บีบี จึงรู้ได้เลยว่า การอยู่ห่าง หรือ แค่ฟังซีดีอยู่บ้าน นั้น บรรยากาศมันแตกต่างกันลิบลับกับการไปอยู่ใกล้ ๆ ท่าน

อืมม์ ...ตรงนี้แหละจ้า ที่แต่ก่อนพี่จะคอยบอกคนอื่น ๆ เสมอ แต่คนที่ยังไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกเช่นน้องบีบีบอกมา คงจะยังไม่เข้าใจ ...จนหลาย ๆ คนที่เริ่มไปเอง และสัมผัสได้เช่นที่น้องบีบีรู้สึกจ้า ตอนนี้เพื่อนร่วมก๊วนจึงขยายออกไปเรื่อย ๆ

ปัจจุบันจะไม่ได้บอก ไม่ได้อธิบายกับใคร ๆ แบบนี้แล้ว นอกจากแต่ละคนเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ไปสัมผัส และรับรู้ได้ด้วยตนเองค่ะ

#8 By สาวิกา (124.120.103.43) on 2009-06-22 17:44

big smile

#7 By iTualek on 2009-06-22 14:47

อ่านแล้วก็อิ่มใจไปด้วย..

ดีจังเลยค่ะคุณแก้ว..big smile
สาธุค่ะ อนุโมทนาด้วยนะคะ
ได้อยู่ใกล้ครูบาอาจารย์ บางทีไม่ได้สนทนาโดยตรง แต่ก็จะได้รับไอเมตตา กระแสแห่งความเย็นจากจิตของท่าน เหมือนคราวที่บีบี ได้ไปส่งการบ้านครั้งแรก

จำได้ด้วยว่า มีช่วงหนึ่ง หลวงพ่อ ท่านทำตัวอย่างการนิ่งเฉย ๆ (เพ่งนิ่ง) ของพวกนักปฏิบัติ ตรงนั้นทั้งห้องเงียบนิ่ง บีบีรู้สึกได้จริง ๆ ถึงความนิ่ง ที่นิ่งชนิดที่มันอัดแน่นขึ้นมา แบบไม่มีสิ่งใดเคลื่อนไหวเลยน่ะค่ะ (อันนั้นท่านสาธิตการเพ่งนิ่งๆ ของพวกนักเพ่งนะคะ)

พอท่านเริ่มพูด ก็เห็นสภาวะคลายตัวได้อย่างชัดเจนมาก บีบี จึงรู้ได้เลยว่า การอยู่ห่าง หรือ แค่ฟังซีดี อยู่บ้าน นั้น บรรยากาศมันแตกต่างกันลิบลับกับการไปอยู่ใกล้ๆ ท่าน

ขอช่วยลุ้นจากทางไกล ให้คุณแก้วได้ส่งการบ้านในครั้งหน้านะคะ double wink

ขอให้เจริญในธรรมค่ะ

#5 By LovelyBeBe on 2009-06-22 03:36

สาธุ ...ค่ะพี่แก้ว
พี่แก้วค่ะ ... นู่อยากมีกำลังใจที่เข้มแข็งมาก ๆ เลยค่ะตอนนี้ อยากให้ตัวเองเข้มแข็ง เพื่อที่จะส่งต่อความเข้มแข็งนี้ให้กับเพื่อนค่ะ



#4 By # li DarK_SpritE il # on 2009-06-21 19:52

wink wink!!! big smile
โมทนาด้วยคนน้า เด็กอนุบาลสองคนชวนกันเดิน
ใครตกทางอย่าลืมฉุดกันด้วยล่ะ

ขอให้ได้เป็น "ผู้โชคดี" ครั้งถัดไปด้วยจ้า double wink
อิ่มบุญไปด้วยค่ะbig smile

#2 By Meowzilla Zilla on 2009-06-21 16:14

สาธุ.... อนุโมทนานะคะ big smile

#1 By DEeDeE on 2009-06-21 15:16